Brandbrief pseudo-eindheffing

Belangrijke knelpunten

De Tweede Kamer is gevraagd bepaalde knelpunten opnieuw te beoordelen. Volgens de werkgeversorganisaties sluit de regeling onvoldoende aan op de dagelijkse praktijk van bedrijven.

1. Vervangend vervoer

Eén van de grootste uitdagingen is vervangend vervoer. Wanneer een brandstofauto tijdelijk wordt ingezet, bijvoorbeeld tijdens onderhoud of schade, valt deze direct onder pseudo-eindheffing. Dat maakt vervangend vervoer aanzienlijk duurder en administratief uitdagend. Tegelijkertijd geven lease- en verhuurpartijen aan dat zij hun wagenparken niet snel genoeg kunnen elektrificeren om dit op te vangen.

2. Rijopleiders

Ook rijopleiders lopen tegen uitdagingen aan. Elektrisch rijden voor lesauto’s is vaak geen haalbare optie, omdat zij auto's nodig hebben met een handgeschakelde versnellingsbak. Daarnaast rijden lesauto’s geen vaste routes, waardoor een sluitende kilometerregistratie lastig is. Dat maakt het moeilijk om aan te tonen wanneer een voertuig wel of niet onder de regeling valt.

3. Laadinfrastructuur

Daarnaast vormt laadinfrastructuur bij bedrijven tot een obstakel. Zij hebben simpelweg nog niet voldoende laadcapaciteit om een volledig elektrisch wagenpark te ondersteunen. Door netcongestie is er bovendien weinig zicht op snelle verbetering.

4. Woon-werkverkeer

Woon-werkverkeer wordt binnen de pseudo-eindheffing gezien als privégebruik. Dat betekent dat vrijwel elke zakelijke auto automatisch onder de regeling valt, ook wanneer deze hoofdzakelijk voor werk wordt ingezet. Voor werkgevers leidt dit, naast hogere kosten, ook tot extra administratieve druk.

Kamervragen

Naar aanleiding van de brandbrief, zijn er Kamervragen gesteld. Het kabinet heeft aangegeven voor 1 juni met een inhoudelijke reactie te komen. De brancheorganisaties hopen dat er ruimte komt voor aanpassingen binnen de pseudo-eindheffing regeling.